Deklaracja rodziców dziecka pierwszokomunijnego

deklaracja 1

 

Deklaracje można pobrać klikając w poniższy link

pobierz plik

 

 

 

TOTUS TUUS – List pasterski Episkopatu Polski

 

Umiłowani w Chrystusie Panu Siostry i Bracia!

Pan Bóg stworzył świat z miłości i troszczy się o niego nieustannie jak gospodarz o swoją winnicę (por. Iz 5, 1-2), a mimo to tym światem wstrząsają rozmaite dramaty i kryzysy. Niektóre z tych kryzysów są skutkiem ludzkiej słabości i grzechu, inne zaś mają przyczyny naturalne (por. Iz 5, 5-7). Dzisiaj jesteśmy właśnie świadkami takiej kryzysowej sytuacji, wskutek której cierpią setki tysięcy ludzi na całym świecie, którzy zachorowali na Covid 19, doświadczając niejednokrotnie niewyobrażalnej traumy. Wielu z nich przeżywało ostatnie chwile swego życia w ogromnym bólu i osamotnieniu. Współczujemy tym, którzy utracili swoich bliskich i przyjaciół lub też mierzą się ze skutkami poważnego kryzysu gospodarczego, lękając się o byt swoich rodzin.

W obliczu tych wstrząsających naszym życiem doświadczeń, człowiek stawia sobie zasadnicze pytania: na jakim fundamencie powinien oprzeć swoją egzystencję, aby była ona stabilna i trwała? Odpowiedź na to pytanie odnajdujemy w słowach dzisiejszej Ewangelii: „Czy nigdy nie czytaliście w Piśmie: Właśnie ten kamień, który odrzucili budujący, stał się głowicą węgła” (Mt 21, 42). Najpoważniejszym źródłem kryzysów w życiu człowieka, zarówno w wymiarze indywidualnym, jak i społecznym, jest odrzucenie Jezusa i Jego Ewangelii. Wyjście z tych kryzysów może dokonać się tylko przez całkowite zaufanie Chrystusowi i oparcie się na Nim.

Takie oparcie na Jezusie możliwe jest razem z Maryją i przez Maryję. Wyrazem tego jest zawołanie TOTUS TUUS, widniejące w papieskim herbie św. Jana Pawła II Wielkiego. Te dwa słowa wyrażają całkowitą przynależność do Jezusa za pośrednictwem Jego Matki. Wzywając orędownictwa Maryi i rozważając tajemnice Jej życia, będziemy za tydzień – w jedności z papieżem Franciszkiem – przeżywali dwudziesty Dzień Papieski pod hasłem „TOTUS TUUS”. Przypada on w tym roku w jubileusz stulecia urodzin oraz w piętnastą rocznicę śmierci św. Jana Pawła II. Dlatego chcemy oto na nowo rozważyć sens dwóch ważnych słów, owych „TUTUS TUUS” – „Cały Twój”, które ukształtowały duchowe oblicze Ojca Świętego, by odkryć ich ponadczasową aktualność.

W czym się wyraża postawa TOTUS TUUS?

Proces zawierzenia Maryi ukazuje nam ewangelijna scena wesela w Kanie Galilejskiej (por. J 2, 1-11). Maryja jako pierwsza dostrzega trudną sytuację weselników i natychmiast zwraca się do Jezusa z prośbą o pomoc (por J 2, 3). Poleca jednocześnie sługom (por. J 2, 5b), aby zaufali Jej Synowi, wykonując dokładnie Jego polecenia. W autentycznym zawierzeniu Maryi nie ma nic z bałwochwalczego aktu, przeciwnie, jest ono prostą drogą realizacji chrześcijańskiego powołania. Św. Ludwik Maria Grignion de Montfort w „Traktacie o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny”, w którym swe źródło mają rozważane przez nas słowa „TOTUS TUUS”, pisze: „(…) nasza doskonałość polega na tym, by upodobnić się do Jezusa Chrystusa (…). A ponieważ ze wszystkich ludzi Najświętsza Maryja Panna najbardziej podobna jest do Pana Jezusa, stąd wynika, że spośród wszystkich innych nabożeństw, nabożeństwo do Najświętszej Maryi Panny duszę naszą najbardziej jednoczy z Panem Jezusem i sprawia, że staje się Jemu najbardziej podobna” (Szczecinek 2000, s. 133-134). Zawierzenie Maryi oznacza najpierw pokładanie nadziei w Jej macierzyńskim orędownictwie. Wyznacza ono także konieczność zgłębiania tajemnic Jej życia, aby tak jak Ona podążać za Chrystusem w codzienności.

Macierzyńska troska Maryi   

Orędownictwo i opieka Maryi były szczególnie widoczne w życiu i posługiwaniu św. Jana Pawła II. Świadectwem tego jest myśl skierowana do młodzieży w Rzymie w 2003 roku: „Mocą tych słów [TOTUS TUUS] mogłem przejść przez doświadczenie strasznej wojny, straszliwą okupację nazistowską, a później także przez inne trudne powojenne doświadczenia”. Szczególnym zaś znakiem troski, jaką Maryja otaczała Papieża Polaka, było jego cudowne ocalenie w czasie zamachu na Placu Świętego Piotra w Rzymie 13 maja 1981 roku.

Maryja i miłość do Niej były od początku obecne w dziejach naszego narodu, czego świadectwem jest pieśń „Bogurodzica”. Opieka Matki Bożej objawiała się z kolei w trudnych momentach naszej historii. Wystarczy przypomnieć cudowną obronę Jasnej Góry w czasie potopu szwedzkiego czy odparcie wojsk bolszewickich w 1920 roku. W okresie zaborów i okupacji jednoczyła Polaków ufna modlitwa i myśl, że naród nie zginie, póki ma swoją Królową. Potwierdziła to Maryja, objawiając się Gietrzwałdzie i przemawiając w języku polskim – w języku narodu, który nie miał wówczas swego państwa na mapach świata. Świadectwem bezgranicznego zawierzenia Maryi były postacie dwóch wielkich Prymasów Polski XX wieku. Słowa kard. Augusta Hlonda: „zwycięstwo, kiedy przyjdzie, będzie to zwycięstwo przez Maryję” uczynił programem swojej posługi jego następca Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński. Prymas Tysiąclecia dał temu wyraz w Ślubach Jasnogórskich.

Tak licznie rozsiane po ziemiach naszej Ojczyzny sanktuaria maryjne, będące celem pielgrzymek, świadczą o wielkiej ufności Polaków w orędownictwo Matki Bożej. Znakiem tego są również przydrożne kapliczki, figury i Jej wizerunki zdobiące ściany naszych domów. Jest nim szkaplerz i medalik zawieszone na szyi oraz różaniec. Towarzyszą one nam wszędzie tam, gdzie żyjemy, pracujemy czy tworzymy, w podróży i w różnych okolicznościach naszego życia. Przypominają nam, iż Maryja nieustannie otacza nas macierzyńską miłością i pragnie, abyśmy zawierzyli Jej życie.

 III. W szkole Maryjnego zawierzenia

Przez zawierzenie się Matce Bożej jesteśmy równocześnie zaproszeni do szkoły Maryi (por. św. Jan Paweł II, „Rosarium Virginis Mariae”, nr 1, 3, 14 i 43). W scenie Zwiastowania nasza Nauczycielka i Przewodniczka uczy nas całkowitego zaufania słowu Boga. Oznacza ono „zawsze czynić to, co Chrystus nam mówi zarówno w Piśmie Świętym, jak i poprzez nauczanie Kościoła. Nie jest to łatwe – jak napisał św. Jan Paweł II – Często trzeba wiele odwagi, aby postępować wbrew obowiązującym prądom (…). Lecz (…) taki jest właśnie program życia prawdziwie udanego i szczęśliwego” (Orędzie na III Światowe Dni Młodzieży. Rzym, 13 grudnia 1987 roku).

 Zażyła więź z Bogiem prowadzi i wyraża się w miłości do drugiego człowieka, zwłaszcza potrzebującego, samotnego, ubogiego i bezradnego. Tu także Maryja jest wzorem, śpiesząc z pomocą swojej krewnej Elżbiecie. Ta miłość – tylko pozornie bezsilna – objawia się także w obecności na drodze krzyżowej i w momencie śmierci Pana Jezusa. Matka Najświętsza do końca – nawet w obliczu cierpienia i trwogi konania – jest blisko Swojego Syna. W Jej sercu – po śmierci Chrystusa – została przechowana wiara Kościoła, który wspierała Swoją modlitwą w oczekiwaniu na dar Ducha Świętego. Maryja Gwiazda Nowej Ewangelizacji jaśnieje jako wzór głoszenia Dobrej Nowiny.

 Aby zgłębiać orędzie, które Swoim życiem przekazała nam Maryja, zachęcamy wszystkich do codziennej modlitwy różańcowej. Jest ona prośbą i medytacją kształtującą w nas postawę zawierzenia – „TOTUS TUUS”. Praktykujmy tę postawę, udając się do pracy, do szkoły, uczelni czy choćby na zakupy. Niech będzie ona zarówno wspólną modlitwą małżonków, jak i całych rodzin, a także ludzi samotnych, chorych i cierpiących, pozostających w kwarantannie czy w izolacji. W nawale obowiązków i zadań rozważenie choćby jednej różańcowej tajemnicy będzie źródłem pociechy i natchnienia. Różaniec uczy nas słuchać natchnień Ducha Świętego, kochać Jezusa, służyć Kościołowi, cieszyć się wiarą, być pokornym, posłusznym i ofiarnym. Maryja rozgrzeje nasze oziębłe serca i skieruje je ku służbie bliźnim.

„Żywy pomnik” św. Jana Pawła II

 W trud kształtowania wiary i postawy zawierzenia Maryi u młodego pokolenia Polaków włącza się Fundacja „Dzieło Nowego Tysiąclecia”. Co roku obejmuje ona swoją opieką blisko dwa tysiące zdolnych uczniów i studentów z niezamożnych rodzin, z wiosek i małych miejscowości całej Polski. „Dzięki temu, że od dwóch lat jestem stypendystką Fundacjipisze w swoim świadectwie Tamara z diecezji zielonogórsko-gorzowskiejmogę rozwijać swoje talenty i wzrastać. Jestem bardzo wdzięczna za ludzi, których poznałam dzięki Fundacji. Dziękuję wszystkim wspierającym to dzieło. Dzięki Wam stale widzę Miłość Bożą w moim życiu”.

W przyszłą niedzielę – podczas kwesty przy kościołach i w miejscach publicznych – będziemy mogli wesprzeć materialnie ten wyjątkowy, budowany konsekwentnie od 20 lat przez nas wszystkich „żywy pomnik” wdzięczności dla św. Jana Pawła II. Dzisiaj, w obliczu trudności finansowych wielu rodzin, przez składane ofiary mamy szansę podtrzymać, a niejednokrotnie także przywrócić nadzieję w sercach młodych na lepszą przyszłość i realizację ich edukacyjnych aspiracji dla dobra Kościoła i naszej Ojczyzny. Niech udzielone w ten sposób wsparcie – nawet w obliczu osobistych trudności i niedostatków – będzie wyrazem naszej solidarności i wyobraźni miłosierdzia.

Na czas owocnego przeżywania XX Dnia Papieskiego udzielamy wszystkim naszego pasterskiego błogosławieństwa.

 

 Podpisali: Kardynałowie, Arcybiskupi i Biskupi
obecni na 386. Zebraniu Plenarnym Konferencji Episkopatu Polski,

Jasna Góra-Częstochowa, 27-29 sierpnia 2020 r.

 

List należy odczytać w niedzielę, 4 października 2020 roku

Jubileusz 100-lecia Diecezji Łódzkiej

 

Ks. Abp Grzegorz Ryś zaprasza wszystkich wiernych do uczestniczenia (Księży do koncelebry) we Mszach św. związanych z Jubileuszem 100-lecia Diecezji Łódzkiej:


4 października 2020 r. w Kościołach Stacyjnych pod przewodnictwem zaproszonych Księży Biskupów:


godz. 18.00, par. MBZ w Łodzi – Kard. Kazimierz Nycz,
godz. 18.00, par. Wniebowzięcia NMP w Łodzi – Abp Józef Kupny,
godz. 18.00, par. Św. Wojciech – Abp Józef Górzyński,
godz. 18.00, par. Miłosierdzia Bożego w Łodzi – Abp Stanisław Gądecki,
godz. 19.00, par. MB Jasnogórskiej w Łodzi – Abp Wacław Depo,
godz. 18.00, par. Św. Mateusza w Pabianicach – Abp Marek Jędraszewski,
godz. 18.00, par. Św. Antoniego w Tomaszowie Maz. – Bp Henryk Tomasik,
godz. 18.00, par. Św. Jakuba w Piotrkowie Tryb. – Abp Wiktor Skworc,
godz. 18.00, par. Niepokalanego Poczęcia NMP w Łasku – Bp Edward Dajczak,
godz. 18.00, par. Narodzenia NMP w Bełchatowie – Bp Andrzej Czaja,
godz. 18.00, par. Św. Katarzyny w Zgierzu – Bp Wiesław Mering,
godz. 18.00, par. Św. Archaniołów w Aleksandrowie Ł. – Abp Tadeusz Wojda,
godz. 18.00, par. Podwyższenia Św. Krzyża w Brzezinach – Bp Andrzej Dziuba,
godz. 18.00, par. Św. Mikołaja w Wolborzu – Abp Władysław Ziółek,
godz. 17.00, par. Narodzenia NMP w Szczercowie – Bp Krzysztof Nitkiewicz,


5 października 2020 r. o godz. 18.00 w Bazylice Archikatedralnej z obecnością Konferencji Episkopatu Polski pod przewodnictwem Księdza Arcybiskupa Salvatore Pennacchio, Nuncjusza Apostolskiego w Polsce.

List arcybiskupa Grzegorza Rysia, metropolity łódzkiego „Idźcie i Wy do Winnicy!”

 

 

Drodzy Siostry i Bracia,

 

Usłyszeliśmy właśnie Jezusową przypowieść o robotnikach winnicy. Starsi z Was pamiętają zapewne napisaną w 1988 roku adhortację Jana Pawła II „Christifideles laici”, stanowiącą przepiękny komentarz do tej przypowieści. Świętego Papieża zainspirowały zwłaszcza słowa stanowiące w przypowieści rodzaj refrenu – zaproszenie Gospodarza: „Idźcie i Wy do [mojej] winnicy”. Jan Paweł II widział w nich skierowane do każdego z nas wezwanie, by zaangażować się w Kościół, wziąć na siebie odpowiedzialność za losy świata i przyszłość wiary w świecie. Papież pisał: „Idźcie i Wy! To wezwanie dotyczy nie tylko biskupów, kapłanów, zakonników i zakonnic, ale wszystkich – także świeckich, których Bóg wzywa osobiście, powierzając im do spełnienia misję w Kościele i świecie”. I dalej przytaczał zachętę/napomnienie św. Grzegorza Wielkiego: „Popatrzcie, najmilsi bracia, jak żyjecie, i sprawdźcie, czy już jesteście robotnikami Pana. Niech każdy oceni to, co czyni i osądzi, czy pracuje w winnicy Pańskiej”.

 

Czytamy te słowa – zarówno Ewangelii, jak i papieskiego do niej komentarza – w momencie dla nas szczególnym. Za niespełna 3 miesiące rozpocznie się w naszej Archidiecezji Rok Jubileuszowy, upamiętniający 100. rocznicę jej powstania. Do tej rocznicy przygotowujemy się od trzech lat przez IV Synod Duszpasterski. Oczywiście, jego rolą od początku nie było tylko „przygotowanie obchodów rocznicowych”. Pojmujemy go raczej jako szansę daną nam przez Pana – Gospodarza Winnicy – by przyjrzeć się uważnie, w dziękczynieniu, ale i w pokorze, w prawdzie i z odwagą naszemu Łódzkiemu Kościołowi: zobaczyć jego osiągnięcia i braki, pracę i zaniechania, świętość i grzech; a dalej: opisać jeszcze raz jego misję w naszym świecie (w rozpoznanym z miłością TU i TERAZ), a opisawszy – podjąć ją z nowym zapałem, z nowym językiem i narzędziami. To musi być nasze dzieło WSPÓLNE! Nikt nie jest wykluczony ani zwolniony. Tak, wiem: nie wszędzie jeszcze w naszej Diecezji żyjemy Synodem, nie w każdej parafii pracują grupy synodalne, nie każdy więc mógł się włączyć i wypowiedzieć, i zostać usłyszany; nie wszędzie zakorzeniła się i utrwaliła modlitwa za Synod. Także tam, gdzie prace synodalne zostały podjęte z entuzjazmem, niełatwo pewnie jest podtrzymać ich pierwotną gorliwość: czas Synodu się wydłuża, rytm jego działań skutecznie zaburzyła epidemia; łatwo jest powiedzieć: „nie widzimy owoców”, albo „już nie pamiętamy, o czym mówiliśmy na początku…”.

 

Właśnie takich nas szuka Słowo dzisiejszej Ewangelii: „Idźcie i Wy do winnicy!”. Wy, którzy jesteście już utrudzeni swoim dotychczasowym zaangażowaniem w Kościół; i Wy, których do tej pory „nikt nie najął” – którzy nie usłyszeliście jeszcze zaproszenia, by się zaangażować. Niech nikt „nie stoi bezczynnie”; nie traćmy czasu i energii na wygodne krytykanctwo, na pozorną (bo jałową) troskę o Kościół, i równie pozorne (bo bezczynne) zgorszenie jego grzechami. Zaangażowanie każdego jest potrzebne, i – co pokazuje nasza Ewangelia – równie cenne! Pracownicy zatrudnieni w jedenastej godzinie dnia otrzymują od Pana Winnicy taką samą wypłatę, co pracujący od rana; owszem, otrzymują ją jako pierwsi!

 

Tu zresztą otwiera się zagadnienie niesłychanie istotne do rozważenia ZANIM w ogóle zdecydujemy się zaangażować w Kościół. Trzeba się najpierw zmierzyć z tym, że Kościół jest Pana! To Pan – a nie my – powołuje robotników do pracy w Winnicy, i to Pan – nie my – ocenia ich pracę i zaangażowanie. To Pan – nie my – ustanawia zasady pracy w Winnicy; Pan – nie my – przyznaje w niej miejsca pierwsze i ostatnie. Nie zawsze w pierwszej chwili rozumiemy Jego logikę – nie pojmujemy, dlaczego „ostatni mają być pierwszymi”, i dlaczego za dwanaście godzin pracy dostaje się tę samą zapłatę, co za jedną godzinę (i to w znacznie lepszych warunkach)? Nie rozumiemy, i nie pojmujemy, dokąd…, dokąd nie odkryjemy KIM JEST Pan Winnicy?!

 

Zostaje On nam przedstawiony na samym początku przypowieści Polski przekład Ewangelii nazywa Go „Gospodarzem”. Ale grecki tekst opisuje Go słowem „oikodespotes” to znaczy: „rządca DOMU”, co św. Hieronim oddaje pięknym łacińskim określeniem „pater familias” czyli „OJCIEC RODZINY”. Odkrywając to, przestajemy się dziwić. Miejsce początkowego zdziwienia (czy nawet protestu: „To niesprawiedliwe!”) pojawia się zrozumienie, a potem identyfikacja z myśleniem Gospodarza. Wszak nie jest nim biznesmen lecz Ojciec, nie zarządca przedsiębiorstwa lecz Głowa rodziny. Nie robi interesu, lecz zaprasza swoje dzieci do wspólnej pracy na „swoim”; nie dorabia się zaoszczędzając na robotnikach, lecz hojnie obdarowuje swoich najbliższych. Cieszy się, kiedy wreszcie „idą do winnicy” – nie dlatego, że wzrośnie jego zysk, tylko dlatego, że poprzez zaangażowanie i pracę staną się innymi – lepszymi ludźmi. W rodzinie – pewnie nieco inaczej niż w firmie – nikt nie zawstydza rodzeństwa tym, że dłużej pracował, nie podkreśla swych zasług, i nie żąda specjalnego traktowania. Nie przekreśla pretensjami wcześniejszego wysiłku.

 

Powiecie: „Naiwność!” Albo: „Nigdzie nie ma takiego Kościoła!” Lub: „Skąd by się mieli wziąć ludzie w ten sposób myślący, a jeszcze bardziej: tak postępujący?”

 

Odpowiedź pada w naszej przypowieści. Mówi ona, że ów „Pater Familias” wychodzi ze swoim zaproszeniem do pracy w winnicy pięciokrotnie. Podanych pięciu godzin w ciągu dnia nie sposób uznać za przypadkowe czy dowolnie wybrane. Nie! W żadnym wypadku! Jest to pięć godzin, w których pobożni Żydzi podejmowali modlitwę. W ślad za nimi również Kościół rozkłada na pięć godzin swą modlitwę brewiarzową: Jutrznia, Godzina przedpołudniowa, południowa, popołudniowa i nieszpory. Ich łacińskie nazwy brzmią tak samo jak w medytowanej przypowieści: Modlitwa przedpołudniowa nazywa się w tradycji Kościoła „Godziną Trzecią” (Tertia); południowa – „Godziną szóstą” (Sexta), a popołudniowa – „Dziewiątą” (Nona). I tak odkrywamy ważną i praktyczną wskazówkę: rzeczywiste Boże wezwanie do podjęcia odpowiedzialności za Kościół i świat przychodzi do nas na modlitwie. To modlitwa pozwala nam usłyszeć głos: „Idź i Ty do winnicy!”; na modlitwie możemy (i powinniśmy!) rozeznać właściwe sobie miejsce w ewangelizacji, a także właściwe jej metody i środki. Odkrycie swojej misji w Kościele i świecie na modlitwie jest jednym z wyznaczników prawdziwości modlitwy – oznaką tego, że potrafimy na niej słuchać, nie tylko gadać. Z drugiej zaś strony, strzeżmy się w Kościele takiej aktywności – swojej czy innych – która się nie zrodziła na modlitwie, ani się nie poddaje ukrytej w niej dyscyplinie. Szybko okaże się ona albo krótkotrwała, albo – co gorsza – anty-ewangeliczna.

 

„Idźcie i Wy do Winnicy!”
Siostry i Bracia, Kochani!

 

Wszystkie te myśli Liturgia nam zadaje – jak już powiedziałem – niemal na progu Jubileuszu, i dzień po wznowieniu prac naszego Synodu. Nasz diecezjalny czas będzie się stawał już teraz coraz bardziej intensywny, obfity w ważne wydarzenia. 5 i 6 października w Łodzi i w Pabianicach odbędzie się Konferencja Episkopatu Polski. Już dziś zapraszam Was wszystkich na wpisane w nią celebracje liturgiczne:

 

  • 4 października (w niedzielę) w kilkunastu kościołach naszej Archidiecezji (tych, które w następnym roku będą pełnić funkcję kościołów jubileuszowych) zaproszeni specjalnie Księża Biskupi będą sprawować Eucharystię połączoną z uroczystą zapowiedzią Jubileuszu.
  • 5 października Mszy świętej koncelebrowanej przez cały polski Episkopat w katedrze łódzkiej będzie przewodniczył Nuncjusz Apostolski w Polsce (on też wygłosi kazanie). Te celebry (4 i 5 października) rozpoczną się o godzinie 18.00.
  • 6 października Eucharystia sprawowana przez wszystkich polskich biskupów będzie miała miejsce w Pabianicach u św. Mateusza – w kościele, w którym modlił się mały Rajmund Kolbe, i przed Cudownym Obrazem Matki Bożej otrzymał wizję-obietnicę dwóch koron: wyznawcy i męczennika.

 

Najserdeczniej Was zapraszam do licznego udziału w tych trzech Liturgiach (księży zapraszam do koncelebry). Dzięki nim nasz Jubileusz stanie się wydarzeniem całego Kościoła w Polsce. Tak przecież chcemy go przeżywać: nie w wyizolowanej samowystarczalności, lecz dzieląc się naszą radością ze wszystkimi naszymi Siostrami i Braćmi w Polsce, opierając się na potędze także ich wspólnoty i modlitwy.

 

Sam Jubileusz zostanie otwarty w dniach 10 i 12 grudnia (jeszcze Wam o tym przypomnę); natomiast 14 listopada udamy się jeszcze z pielgrzymką diecezjalną do Warszawy (analogicznie do tej, którą odbyliśmy do Gniezna). W grudniu 1920 roku nasza łódzka diecezja powstała bezpośrednio z Archidiecezji Warszawskiej. Chcemy więc także w Warszawskim Kościele poszukać swoich najmłodszych i żywych korzeni, zaczerpnąć z nich życia i inspiracji. Wierzę, że to pielgrzymowanie uda się nam równie pięknie i owocnie jak to gnieźnieńskie (za które najserdeczniej Wam dziękuję!).

 

O wszystkich kolejnych inicjatywach i działaniach będę Was informował na bieżąco.
Na podjęcie tych najbliższych serdecznie Wam błogosławię, i liczę na Wasz niezawodny – jak zawsze – udział

 

Wasz
Abp Grzegorz

 

Łódź, dnia 17 września 2020 roku
Abp –1.2–1056/2020

 

koncert Abba Ojcze 14.08.2020

 

abbaojcze

 

14 sierpnia o godz. 21:00 TVP 1 zaprasza na błonia jasnogórskie gdzie odbędzie się wyjątkowe widowisko muzyczne poświęcone Papieżowi Janowi Pawłowi II.


Organizator: TVP, Klasztor Jasnogórski, „Fundacja NIEDZIELA. Instytut Mediów”
Patronat honorowy: Abp Wacław Depo – Metropolita Częstochowski
Patronat medialny: Tygodnik Katolicki "Niedziela"

Koncert „Abba Ojcze – Pielgrzymi śpiewają ulubione piosenki Jana Pawła II” 14 sierpnia o godz. 21:00 TVP1. WSTĘP WOLNY
Transmisja na żywo w TVP 1.

Apel Przewodniczącego Konferencji Episkopatu Polski o przestrzeganie zaleceń sanitarnych

 

 

 

W ostatnich dniach docierają do nas informacje o wzroście zakażeń koronawirusem.

W poczuciu odpowiedzialności za życie i zdrowie Polaków, apeluję ponownie do wszystkich wiernych o ścisłe przestrzeganie zaleceń służb sanitarnych, a zwłaszcza o zakrywanie ust i nosa podczas nabożeństw religijnych.

Apeluję do kapłanów, aby przypominali uczestnikom zgromadzeń religijnych o tym obowiązku oraz by stwarzali wiernym możliwość przyjmowania Komunii Świętej na rękę, według szczegółowych przepisów diecezjalnych.

Dziękuję za konsekwentne i sumienne przestrzeganie zaleceń w ostatnich miesiącach, dzięki czemu parafie – choć w trudniejszych warunkach – mogą dalej, bez przeszkód prowadzić swoją aktywność duszpasterską i służyć nam wszystkim.

Wakacyjny czas sprzyja wypoczynkowi, podróżowaniu i spotkaniom z najbliższymi, może on jednak osłabić naszą czujność. Epidemia się nie skończyła i dlatego – w trosce o zdrowie wszystkich, zwłaszcza osób bardziej narażonych – proszę o roztropność i konsekwentne stosowanie zaleceń sanitarnych.

Na dalszy czas wypoczynku i pracy wszystkim z serca błogosławię,

+ Stanisław Gądecki

Arcybiskup Metropolita Poznański

Przewodniczący Konferencji Episkopatu Polski

 

komunikat

 

DSC 0126

Komunikat dotyczący obchodów Święta Eucharystii

 

 

Kuria Metropolitalnej Łódzkiej informuje, że – od tego roku – Święto Eucharystii Archidiecezji Łódzkiej celebrowane będzie w nowej formie. Ksiądz arcybiskup Grzegorz Ryś, metropolita łódzki w swoim liście pasterskim: „Pozdrawiam Was w imię Eucharystii, z której buduje się Kościół!”, który będzie odczytany w niedzielę 7 czerwca br. wszystko dokładnie wyjaśnia.

Dziś już Kuria przesyła ramowy program tegorocznego Święto Eucharystii:

12 czerwca (piątek)

  • – godz. 18.00 – Msza święta w bazylice archikatedralnej łódzkiej na którą zaproszeni są przedstawiciele wszystkich parafii oraz kościołów rektoralnych naszej archidiecezji. Podczas Mszy św. zostanie przekazana specjalna okolicznościowa lampa oliwna.
  • – godz. 21.00 rozpoczęcie doby eucharystycznej

13 czerwca (sobota)

  • – w ciągu dnia Msza św. dziękczynna za pontyfikat św. Jana Pawła II i nawiedzenie przez Niego Kościoła łódzkiego 13 czerwca 1987 roku,
  • – o godzinie 21.37 zakończenie doby eucharystycznej.

Biskup Marek Marczak
Wikariusz Generalny

Łódź, dnia 29 maja 2020 roku

 

W naszej Parafii, o godz. 21oo rozpocznie się doba Eucharystyczna: będzie to wystawienie Najświętszego Sakramentu, Apel Jasnogórski i czas na indywidualną adorację .

O Północy będzie sprawowana Msza św. W sobotę od godz. 6oo – adoracja Najświętszego Sakramentu. Msze św. będą sprawowane o godz. 7oo, 8oo i o godz. 12oo – Msza św. dziękczynna za pontyfikat św. Jana Pawła II i nawiedzenie przez Niego Kościoła Łódzkiego 13 czerwca 1987 r.. O godz. 18oo - Nabożeństwo czerwcowe i Msza św. , wieczorna. Przez cały sobotni dzień – gdy nie będzie sprawowana Eucharystia- będzie wystawienie Najświętszego Sakramentu i okazja do indywidualnej adoracji. O godz. 2137 – nastąpi zakończenie Doby Eucharystycznej w naszej Parafii. Do udziału w parafialnym Święcie Eucharystii wszystkich gorąco zachęcamy

 

 

Zarządzenie Kurii Metropolitalnej Łódzkiej

 

Kuria Metropolitalna Łódzka z polecenia Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego – w związku obecnie obowiązującymi w Polsce zasadami bezpieczeństwa nałożonymi na społeczeństwo w trosce o nasze zdrowie – uprzejmie informuje, że:

  1. dyspensa od obowiązku uczestnictwa we Mszy świętej w niedzielę i święta udzielona przez Arcybiskupa Metropolitę Łódzkiego do dnia 31 maja br. włącznie, nie zostaje przedłużona;
  2. procesje Bożego Ciała mogą być organizowane w tradycyjnej formie, przy jednoczesnym zachowaniu zaleceń sanitarnych to znaczy: maksymalnie 150 uczestników i dwumetrowe odległości między nimi;
  3. podczas wszystkich celebracji liturgicznych należy nadal zachowywać zalecenia dotyczące:
  • zachowania dwumetrowej odległości między wiernymi,
  • noszenia maseczek ochronnych,
  • zasad przyjmowania Komunii świętej wydanych przez Kurię Metropolitalną Łódzką w Zarządzeniach z dnia 14 i 24 marca br.

Biskup Ireneusz Pękalski
Wikariusz Generalny

Łódź, dnia 29 maja 2020 roku

I Komunia Św. odkryta na nowo

 

 

W dobie koronawirusa wszystko jest inaczej niż dotychczas. Świat wywrócił się nam do góry nogami. Sytuacja jest poważna i odciska swoje piętno na wszystkich płaszczyznach życia. Nawet polska tradycja Pierwszych Komunii św., zaplanowanych zwyczajowo na maj i czerwiec, zostaje zasadniczo zmodyfikowana. Zarządzenia ordynariuszy diecezji informują o odwołaniu uroczystości organizowanych w dotychczas znanym nam trybie. Zmianie ulegają terminy, które przesuwane są na kolejne miesiące roku, z akcentem na możliwość wyboru przez rodziców dowolnego dnia tygodnia. Oznacza to, że uroczyste przystąpienie dziecka do stołu Pańskiego nie musi się odbyć w niedzielę. Biskupi zachęcają, aby dzieci przystępowały do Komunii św. w mniejszych grupach, a nawet indywidualnie. Z jednej strony – nowe nie zawsze znaczy: łatwiejsze. Z drugiej „inaczej” może się okazać najlepszą drogą do ożywienia naszej wiary. Powrót do źródeł Dużo się mówi o tym, co tracimy w związku z zaistniałą sytuacją strachu i niepewności jutra. Koncentrujemy się na rodzicielskim trudzie zmian pierwszokomunijnych planów. Bliska jest pokusa zwątpienia, która może skutecznie przyćmić błogosławieństwo związane z nową sytuacją. Błogosławieństwo zarówno dla dzieci, jak i dla dorosłych, w sferze duchowej i materialnej. Lubię myśleć o trudnościach jak o swego rodzaju objazdach, w których mogę odkryć starą jak świat prawdę, że wszystko jest po coś! Czy i tym razem tak właśnie jest? Tajemnicą poliszynela są tzw. wesela pierwszokomunijne. Bliżej im do komercyjnych rewii próżności niż do duchowego przeżycia spotkania z Jezusem. „Cóż, tak się teraz robi” – tłumaczymy sobie materialistyczne szaleństwo, bezradnie uginając się pod naporem reklam i opinii otoczenia. Tymczasem trudna sytuacja dotknęła niemal każdego, więc może tonie tylko dobry, ale wręcz najlepszy czas na powrót do źródeł, czyli do zdrowej normalności, ukazującej istotę spotkania z eucharystycznym Jezusem. Zamiast lawiny prezentów – jeden DAR: Chrystus. Zamiast dużej imprezy – spotkanie rodzinne z najbliższymi, aby skoncentrować się na spotkaniu z Bogiem. Bądźmy razem na Mszy św., módlmy się za siebie nawzajem, przyjmijmy Ciało i Krew Pańską w intencji dziecka, aby wzrastało w łasce u Boga i u ludzi. Czy to realna perspektywa? Psychologowie mówią o prawie pierwszych połączeń i podkreślają potrzebę troski o sferę duchową pierwszokomunijnego dziecka. Komunia św. nie powinna być traktowana jak nagroda za „bycie dobrym w modlitwach” (cytując dziecięce opinie). Komunia św. jest dla człowieka lekarstwem, i to bez względu na jego wiek czy posiadaną wiedzę katechizmową. Święty Pius X, nazywany papieżem Eucharystii, zachęcał wszystkich do częstej Komunii św., a w dokumencie Quam singulari (1910 r.) – o Komunii świętej dzieci zwrócił uwagę, że „do Pierwszej Komunii Świętej nie jest konieczna pełna i doskonała znajomość nauki chrześcijańskiej”. Ważne jest, aby dziecko umiało rozróżnić Chleb eucharystyczny od chleba powszedniego, wierzyło w obecność Jezusa, miało świadomość dobra i zła oraz przystąpiło do spowiedzi. Jego pobożność powinna być adekwatna do wieku. To, że się kręci czy się zapomni i pomyli Credo ze Składem Apostolskim, nie oznacza, że nie może przyjąć Pana Jezusa. Zgodnie z kan. 914 Kodeksu prawa kanonicznego to rodzice w porozumieniu z księdzem proboszczem podejmują decyzję o gotowości ich dziecka do przystąpienia do Stołu Pańskiego. Przekazywanie prawd wiary w rodzinie i świadectwo rodziców są kluczowe w rozkwicie duchowości dziecka. Ogromnie ważne są także dalsza katechizacja młodego człowieka i towarzyszenie mu w rozwoju duchowym. Pamiętajmy, że dziecko jest naturalnie otwarte na spotkanie z sacrum, które może je ustrzec przed demoralizacją profanum. W nowej odsłonie „Bierzcie i jedzcie z tego wszyscy” – mówi Pan. Eucharystia jest szczytem i centrum chrześcijańskiego życia. Dzięki zaistniałej sytuacji mamy możliwość odkrycia na nowo głębi Chrystusowej ofiary i powrotu do korzeni naszej wiary. Przygotowując dziecko do Pierwszej Komunii św., my, rodzice, mamy szansę powrócić do tej pierwszej miłości, do momentu osobistego spotkania z Jezusem w Komunii św., aby wzmocnić się w niełatwym zadaniu bycia przewodnikiem w wierze. dla własnego dziecka. Katechizm Kościoła Katolickiego mówi o błogosławionych skutkach Eucharystii, która jest dla duszy niezastąpionym pokarmem, bo podtrzymuje, pogłębia i odnawia łaskę otrzymaną na chrzcie św. Jednocześnie oczyszcza nas z grzechów powszednich i chroni przed popełnianiem kolejnych, umacnia w nas miłość, pomaga wytrwać w dobru, jednoczy z Chrystusem i buduje Kościół. Świadectwo wiary rodziców jest nie do zastąpienia. Atmosfera zaufania i miłości sprzyja dialogowi z dzieckiem, które pyta o wszystko, czego jest naturalnie ciekawe, dzieli się swoimi przemyśleniami. Pamiętajmy, że każdy początek pozostaje na zawsze. Starajmy się zrobić wszystko, aby jak najlepiej wykorzystać tę szansę. Niewątpliwie Pierwsza Komunia św. w nowej odsłonie jest inna niż „z automatu”, ale nie odkładajmy jej na spokojniejszy czas. Sługa Boży kard. Stefan Wyszyński w liście pasterskim z 1952 r. zachęcał, aby dać dziecku Pana Jezusa, zanim pozna ono grzech, aby wzmocnić czystą, choć słabą duszę dziecięcą mocą Chrystusa, bo „Boży Chleb rodzi Bożych ludzi!”. Dar spotkania z Jezusem. Niech to będzie najlepszy czas wspólnego powrotu do początku, do naszej osobistej Galilei, aby z nowym entuzjazmem zawołać: „To jest Pan mój i Bóg mój!”.

 

fragment artykułu Pierwsza Komunia Św. odkryta na nowo autorstwa Beaty Kociołek

Tekst źródłowy Tygodnik Katolicki Niedziela nr 17/26 IV 2020

 

List Arcybiskupa Grzegorza na Triduum Paschalne i Wielkanoc 2020

Czytaj więcej: List Arcybiskupa Grzegorza na Triduum Paschalne i Wielkanoc 2020

I Komunia św. w par. Najśw. Serca Jezusowego na Retkini w 2020 r. FORMA I TERMINY

 

I Komunia Świętato określenie uroczystości religijnej obejmujące przystąpienie po raz pierwszy w życiu do dwóch sakramentów: POKUTY i EUCHARYSTII.

Do przyjęcia tych sakramentów potrzebne jest rozeznanie i wiara, które budowane są we wspólnocie rodzinnej, w parafii – w czasie Liturgii i na katechezie w szkole.                                                                   Przystąpienie do tych sakramentów ma z reguły charakter wspólnotowy i dotąd odbywało się w grupach. W tym roku w związku z zaistniałą sytuacją epidemiczną, zgodnie z zarządzeniem Arcybiskupa Metropolity Łódzkiego z dn.31.03.2020r. ustalone w naszej parafii terminy majowe dla poszczególnych grup są odwołane i przeniesione na czas ustania zagrożenia epidemicznego.     W praktyce oznacza to, że nowe terminy dla tych grup zostaną ustalone po wznowieniu nauki szkolnej.                                                                                                                                                  Nie realnym jest podanie na chwilę obecną jakiegokolwiek konkretnego terminu kalendarzowego, ponieważ nikt nie wie kiedy ograniczenia sanitarne pozwolą na wznowienie zajęć szkolnych i liczne uczestnictwo w liturgii.                                                                                                                               Po wznowieniu zajęć szkolnych, zostaną jak najszybciej zorganizowane zebrania , na których będą podane propozycje nowych terminów grupowych uroczystości komunijnych- do zaakceptowania przez rodziców, z uwzględnieniem aktualnej sytuacji. Podane powyżej zasady obowiązują we wszystkich parafiach naszej Archidiecezji.                       

Zgodnie z zarządzeniem Księdza Arcybiskupa możliwe jest organizowanie I Komunii św. dla pojedynczych dzieci w gronie najbliższej rodziny (przy przestrzeganiu limitu ilości osób).                

W praktyce oznacza, że dziecko może przystąpić w otoczeniu rodzeństwa i rodziców (ojca i matki pozostających w związku sakramentalnym i deklarujących, że mogą i pragną przystąpić do sakramentu pokuty i Eucharystii razem ze swoim dzieckiem).                                                                                       

Taka forma przystąpienia do sakramentów może być realizowana od 1.05. każdego dnia tj.w niedziele i dni powszednie, na każdej Mszy Św. (np. w poniedziałek o 7:00, sobotę 18:30, w niedzieleo 13:00). W dzień poprzedzający dziecko wraz z najbliższymi przystępuje do sakramentu pokuty. Wypada, aby dziecko było ubrane uroczyście, nie musi to być jednak strój szyty specjalnie na tą okazję.                                                                                                                                          Decyzje o przystąpieniu w takiej formie do I Komunii św. należy uzgodnić z katechetą, który oceni poziom przygotowania katechetycznego. Szczegóły natomiast ustalane będą z duszpasterzem w parafii.

Transmisja liturgii w Wielkim Tygodniu

 

wtmsza

Podkategorie

Nasze witraże
Msze święte

 Niedziele i Święta

kościół górny:
8.30, 10.00 (suma), 11.30 (dla uczniów), 13.00, 18.30

kościół dolny:

7.00 (prymaria), 11.45 (dla małych dzieci)

 Dni powszednie

kościół górny:
07:00, 07:30, 08:00,
18:30 (z homilią)

czytaj więcej...

Liturgia Dnia