Świętujemy Zmartwychwstanie Jezusa

5 maja 2026

W Niedzielę Wielkanocną, w wypełnionej przez wiernych Świątyni, śpiewaliśmy radosne Alleluja.
W homilii Ks. Arcybiskup podkreślił, że przychodzimy na Eucharystię, by uwielbić Chrystusa w tajemnicy Jego Zmartwychwstania i zarazem by umocnić swoją wiarę do odważnego wyznawanie jej, zarówno w swoim życiu osobistym jak rodzinnym, społecznym i zawodowym, w oparciu o wiarę pierwszych świadków pustego grobu. To co zobaczyli wówczas, sprawiło, że uwierzyli w prawdziwość słów Jezusa, kiedy mówił o swoim zmartwychwstaniu. I fakt ten stał się najważniejszym wydarzeniem w ich życiu. Umocnieni przez spotkania ze Zmartwychwstałym, stali się nieustraszonymi głosicielami prawdy o zmartwychwstaniu. Na cały świat ponieśli orędzie miłości Boga do człowieka. Każde Święta Wielkanocne stawiają pytanie o naszą wiarę, a wiara to więź z osobowym Bogiem. Taka wiara ma konkretny wpływ na naszą codzienność, a jej obowiązkiem jest dawanie świadectwa.
Również w II dzień Świąt ks. Arcybiskup przewodniczył Mszy św. o godz. 10.00 i wygłosił do nas słowo Boże.
W oparciu o Ewangelię z dnia wskazał na dwa fakty, najpierw na kobiety, które szły do grobu. Jezus przychodzi do nich, gdy są w drodze, nie w świątyni, nie w zaciszu domu i mówi: „Witajcie”, tylko tyle. Jezus Zmartwychwstały przychodzi zawsze zwyczajnie, to jest ogromnie ważne, On przychodzi do nas w naszej zwykłej codzienności. Może właśnie dziś Jezus chce ci powiedzieć „Jestem z tobą w twojej drodze, nie musisz czekać na nadzwyczajne chwile”.
Z drugiej strony są Kapłani, którzy płacą strażnikom grobu, by rozgłaszali kłamstwo, że to uczniowie Jezusa wykradli Jego ciało. Od samego początku, obok światła Zmartwychwstania pojawia się cień, tam gdzie Bóg daje prawdę, człowiek próbuje ją zakłamać i ta walka trwa do dziś. Świat wciąż próbuje zagłuszyć Ewangelię sensacją, półprawdą, oskarżeniem, żartem, szyderstwem. Ale kłamstwo trzeba opłacać, trzeba je podtrzymywać wysiłkiem, lękiem, kombinacją, prawda broni się sama. Tylko prawda była na tyle mocna, by zmienić serca uczniów, dać im odwagę do głoszenia aż po męczeństwo Jego zmartwychwstania. Zmartwychwstania nie da się zatrzymać, ono wybucha jak światło w ciemności i żadna ludzka manipulacja tego nie zdoła zgasić.
Życzymy, by te głębokie myśli, uprzytamniające nam prawdę o Zmartwychwstaniu Jezusa, jak wielki to dar Boga, zapadły głęboko w serca nas wszystkich i niech radosne Alleluja towarzyszy wszystkim jak najdłużej.