Świętowanie imienin i 91 urodzin ks. Arcybiskupa Władysława Ziółka na Rudzie

13 lipca 2026

W dniu 20 czerwca miałyśmy szczęście razem z księżmi kapelanami Bartłomiejem i Józefem uczcić i ucieszyć się Drogim nam Jubilatem, a zarazem Solenizantem w zaciszu klasztornego ogrodu. W miłej i ciepłej atmosferze spędziliśmy piękny czas, między innymi śpiewając piosenki, specjalnie przygotowane na tę okoliczność, składając życzenia. Zawarta w nich była nasza wdzięczność Księdzu Arcybiskupowi za bycie z nami już tak wiele lat, za zaangażowanie na rzecz naszej Wspólnoty kościelnej i klasztornej oraz serdeczne życzenia opieki Bożej i mocy Ducha Świętego, wstawiennictwa Matki Miłosierdzia, poczucia pasterskiego spełnienia i sił do codziennej posługi i dawania świadectwa wiary.
Ks. Abp w odpowiedzi ze wzruszeniem, z wielkim przeżyciem podsumował długie lata spędzone na Rudzie, że tych relacji, nawiązanych w tym miejscu, nie da się wymazać, jakby tego nie było; że poprzez nie i wszystkie wydarzenia stawaliśmy się sobie coraz bardziej bliscy. Kiedy przechodził na emeryturę – jak powiedział – nie mógł wybrać innego miejsca dla siebie i po 12 latach Ordynariatu wrócił na Rudę.

Natomiast 21 czerwca cała nasza Wspólnota kościelna ucieszyła się obecnością tak Dostojnego Solenizanta podczas Mszy świętej o godz. 10.00. Dzieci z naszego Przedszkola, jak to jest w zwyczaju, dziękowały i życzyły wierszem, by ks. Arcybiskup mógł długo jeszcze służyć dla Kościoła. W imieniu Wspólnoty Łukasz z …….. wręczyli okazały i piękny kosz z 91 róż z wyrazami radości i wdzięczności, szczególnie podkreślając troskę ks. Arcybiskupa o Kościół oraz że jest on dla nas wszystkich wzorem mądrego i niezwykle doświadczonego Pasterza i do każdego człowieka podchodzi z otwartym sercem i uśmiechem. Ks. Bartłomiej podsumowując, zapewnił Drogiego Jubilata i Solenizanta, iż chcemy z Nim świętować i w dziękczynieniu wspominać podczas Mszy św., dziękując szczególnie za stworzenie pośród nas takiej przestrzeni spotkania z Jezusem, z prośbą, by ks. Arcybiskup był dla nas ciągle kapłanem wg serca Bożego, mądrym i świętym, „a Jezusa Chrystusa prosimy, by przytulał Cię swoją pierwotną miłością, a my modlitwą będziemy podtrzymywać Twoje ręce”. Wymownym podsumowaniem była także piosenka zaśpiewana przez młodzież oazową „Ty jesteś darem … Najwyższego”.
Ks. Arcybiskup zapewnił, iż wszystkie wypowiedziane pod jego adresem słowa budzą w nim wiele miłych wspomnień, o czym nie musi w tej wspólnocie mówić –został bowiem tutaj zakorzeniony dzięki Bożej Opatrzności, przed wieloma laty – jak ta wspólnota stała mu się bliska, jego rodziną; ile rzeczy należących do wspólnoty wpisuje się w jego kapłańskie doświadczenia. Za to wszystko dziękujmy Panu. „Nie nam, nie nam, Panie, ale Twemu imieniu daj chwałę” – dodał.