Sakramentalne TAK Magdaleny i Grzegorza

22 września 2026

Z wielką przyjemnością uczestniczyłyśmy w pięknej Uroczystości zawarcia sakramentalnego związku małżeńskiego przez naszego wieloletniego i gorliwego ministranta Grzegorza z wybranką Magdaleną, która dołączyła do naszej franciszkańskiej młodzieży oazowej. Liturgii przewodniczył nasz ks. Abp Władysław. Świadkami była para narzeczonych: Łukasz, brat Grzegorza i Ola również z oazy. Całą oprawę liturgiczną przejęli i przygotowali w swoim zakresie młodzi. Na szczególne wyróżnienie zasługuje młodzież oazowa licznie obecna, z chóru wykonująca piękne śpiewy.
W homilii Arcybiskup mówił o miłości, do której wzywa Jezus: „… abyście się wzajemnie miłowali, tak jak ja was umiłowałem”. A jak On nas umiłował? – wystarczy popatrzeć na jego ramiona rozpięte na krzyżu – do końca nas umiłował. Taka miłość powinna cechować nasze wzajemne relacje, w szczególności więzi małżeńskie. Taką miłość trzeba w sobie wypracować, jeśli miłość nie wzrasta – zamiera. Mocą sakramentu małżonkowie mogą przenieść miłość przez całe życie.
„Nikt nie ma większej miłości, gdy ktoś życie swoje oddaje za przyjaciół swoich”.
Miłość małżeńska również wymaga ofiary i poświęcenia się sobie nawzajem. Tak należy rozumieć przysięgę małżeńską.
„Biorę ciebie za żonę, za męża i ślubuję ci miłość, wierność i uczciwość małżeńską oraz, że cię nie opuszczę aż do śmierci” – są to najwspanialsze słowa jakie mężczyzna i kobieta mogą sobie powiedzieć. Można je wypowiedzieć tylko dzięki pomocy Boga i tylko w Jego obecności. Bóg jest źródłem i wzorem miłości wiernej, ofiarnej, bezinteresownej. Aby się pobrać, trzeba przejść od myślenia po swojemu do myślenia we dwoje, od życia w pojedynkę do wspólnego, od koncentrowania się na sobie, do postawy wzajemnej akceptacji i ofiarności. Małżeństwo w swej istocie jest bezinteresownym darem złożonym a siebie samego współmałżonkowi, ostatecznie i bezwarunkowo.